Jezus (ca. 6 tot 4 v.Chr. – 30 of 33 n.Chr.), ook wel bekend als Jezus Christus, Jezus van Nazareth en vele andere namen en titels, was een Joodse prediker en religieus leider uit de eerste eeuw. Hij is de centrale figuur van het christendom, de grootste religie ter wereld. De meeste christelijke denominaties geloven dat Jezus de incarnatie is van God de Zoon en de langverwachte messias, of Christus, een afstammeling uit de Davidische lijn die in het Oude Testament wordt geprofeteerd. Vrijwel alle moderne historici zijn het erover eens dat Jezus werkelijk heeft bestaan. Verslagen over zijn leven zijn te vinden in de evangeliën, met name de vier canonieke evangeliën in het Nieuwe Testament. Academisch onderzoek heeft verschillende opvattingen opgeleverd over de historische betrouwbaarheid van de evangeliën en in hoeverre ze de historische Jezus weerspiegelen. Jezus werd op de achtste dag na zijn geboorte besneden, als jongvolwassene door Johannes de Doper gedoopt en begon na 40 dagen en nachten vasten in de woestijn zijn eigen bediening. Hij was een rondreizende leraar die de wet van God met goddelijk gezag uitlegde en werd vaak "rabbi" genoemd. Jezus debatteerde regelmatig met zijn mede-Joden over de beste manier om God te volgen, verrichtte genezingen, onderwees in gelijkenissen en verzamelde volgelingen, van wie er twaalf werden aangesteld als zijn uitverkoren apostelen. Hij werd in Jeruzalem gearresteerd en door de Joodse autoriteiten berecht, overgeleverd aan de Romeinse overheid en gekruisigd op bevel van Pontius Pilatus, de Romeinse prefect van Judea. Na zijn dood raakten zijn volgelingen ervan overtuigd dat hij uit de dood was opgestaan, en na zijn hemelvaart groeide de gemeenschap die zij vormden uit tot de vroege christelijke kerk, die zich wereldwijd uitbreidde. Er wordt aangenomen dat de verslagen van zijn leer en leven aanvankelijk mondeling werden doorgegeven, wat later de basis vormde voor de geschreven evangeliën.